Newsletter
 

Βιογραφικό του συγγραφέα

Ο Μιχάλης Παπανικολάου γεννήθηκε στον Πύργο από γονείς μικροαστούς.
Παράτησε την Ιατρική Αθηνών στον τρίτο χρόνο για να σπουδάσει θέατρο και κινηματογράφο όπου και εργάστηκε σαν βοηθός μέχρι το 1966 που γύρισε την πρώτη-του ταινία.
Σκηνοθέτησε Θέατρο, Κινηματογράφο, Τηλεόραση και Ραδιόφωνο.
Ιδρυτικό μέλος θεατρικών σχημάτων και θεάτρων στην περιφέρεια της Αττικής και της ΠΑ.ΠΟ.Κ.
Έγραψε θεατρικά έργα, σενάρια, διηγήματα, στίχους τραγουδιών και ποίηση.
Έχει ένα γιο από δεύτερο γάμο και ζει στην Αθήνα.

 

Άλλα έργα του Μιχάλη Παπανικολάου:

Ποίηση

ΠΕΡ ΑΠΟ ΤΑ ΦΩΤΑ 1963, με το ψευδώνυμο Μιχάλης Βάλκανης, «ΑΥΓΗ Πύργου»
ΗΜΙΦΩΣ 1964, «ΗΜΕΡΑ» Πατρών
ΟΙ ΑΜΙΛΗΤΟΙ 1973, «Βιβλιοπωλείον ο ΕΡΜΗΣ»
Η ΜΙΚΡΗ ΣΕΛΗΝΗ 1980, «ΤΥΠΟ-ΑΧΑΪΚΗ»
ΟΙ ΟΥΡΑΝΟΑΝΘΡΩΠΟΙ 1983, «ΤΥΠΟ-ΑΧΑΪΚΗ»
ΤΡΟΦΟΣΥΛΛΕΚΤΗΣ ΠΟΛΕΩΝ 2007, «ΠΕΡΙ ΤΕΧΝΩΝ»

Πεζογραφία

ΚΑΠΟΙΟΣ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΤΡΕΝΟ Διηγήματα, 2004, «ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ»
ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΜΙΑΣ ΑΝΥΠΟΤΑΧΤΗΣ ΖΩΗΣ  Συλλογικό αφιέρωμα 33 συγγραφέων στη μνήμη της Κωστούλας Μητροπούλου 2006, «ΑΓΚΥΡΑ»

Δημοσιεύματα για το βιβλίο

«Αποκλίνον άστυ». Η έβδομη ποιητική συλλογή του σκηνοθέτη Μιχάλη Παπανικολάου

«Αποκλίνον άστυ» τιτλοφορεί το έβδομο ποιητικό του βιβλίο ο Μιχάλης Παπανικολάου που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Φίλντισι. Όπως σημειώνει στον πρόλογο ο κορυφαίος μελετητής και ποιητής του υπερρεαλισμού Νάνος Βαλαωρίτης, ο Μιχάλης Παπανικολάου, γράφοντας από καιρό στη γλώσσα του νεοσυμβολισμού σε ελεύθερο στίχο, κινεί το πρόβλημα του χρόνου πίσω και μπροστά για να διαπιστώσει ότι φιλοσοφικά δεν υπάρχει χρόνος άλλος από αυτόν της εμπειρίας.

Στα καινούργια του ποιήματα ο χρόνος κυλάει ασταμάτητα, γεμάτος πόνο, θλίψη και μελαγχολία, σ΄ ένα συναισθηματικό και αυτοβιογραφικό ποτάμι όπου όλα παρασύρονται, εμπειρίες, σκηνές, αναμνήσεις και περιγραφές από τη σημερινή ζοφερή πραγματικότητα. «Στα ποιήματα αυτά το όνειρο ενός καλύτερου αύριο μοιάζει να απομακρύνεται, καθώς με πίκρα διαπιστώνει αλλαγμένες νοοτροπίες, αλλά και μια απουσία ιδεολογιών με πολύ λίγα διαλείμματα χαράς».

Από τα ποιήματα που ξεχωρίζουν είναι η «Βιογραφία»: Παιδί αρρώστησα από πείνα και τρόμο/ Σαν πέρασε το κακό/ με μια ρόδα ποδηλάτου που κύλαγε στη κατηφόρα/ άλλαζα περήφανος τις εποχές πάνω στη γη/ Όμως πίσω από τον θρίαμβο μετεωρίζετο το κλάμα του πουλιού με τη σπασμένη φτερούγα/ Έτσι περνούσανε τα χρόνια/ παρατηρώντας πέρα από τον κόσμο/ τα κύματα να έρχονται/ κάτω από το αρχαίο σύννεφο/ με το φόβο των Μήδων./ Έφηβος έζησα το όνειρο στις αρχαίες πέτρες/ μιας βουλιαγμένης στο πέλαγος πολιτείας/ κοιτάζοντας εκστατικός/ το αντιφέγγισμα των αστεριών /(…) / Άντρας πια /εξιχνιάζοντας την πόλη/ περιπλανήθηκα στις καλαμιές του Ευρώτα/ στο μυστήριο των Δελφών (…) Γεννηθήκαμε από υπολείμματα πεθαμένων ουράνιων σωμάτων/ γι αυτό κι εγώ σήμερα θέλω να πεθάνω/ στα κύματα/ με τα μάτια στραμμένα στον ουρανό/ εκεί που οι ελληνικές πόλεις/ διαχέουν στον αέρα/ μοιρολόγια ηπειρώτικα/ και τραγούδια λαϊκά».

Ο Μιχάλης Παπανικολάου γεννήθηκε στον Πύργο «από γονείς μικροαστούς», όπως γράφει. Παράτησε την Ιατρική Αθηνών στον τρίτο χρόνο, για να σπουδάσει θέατρο και κινηματογράφο. Δούλεψε στο θέατρο, στον κινηματογράφο, στην τηλεόραση και στο ραδιόφωνο. Ιδρυτικό μέλος θεατρικών σχημάτων και θεάτρων στην περιφέρεια Αττικής και ιδρυτικό στέλεχος της Πανελλήνιας Πολιτιστικής Κίνησης. Έγραψε θεατρικά έργα, σενάρια, διηγήματα, ποιήματα και στίχους τραγουδιών. Από τα πιο γνωστά τραγούδια του είναι το «Που να χωρέσει τ’ όνειρο» σε μουσική Χρήστου Λεοντή και ερμηνεία Βαγγέλη Περπινιάδη και το «Είχε και κείνος μιαν αγάπη» σε μουσική και ερμηνεία Γρηγόρη Μπιθικώτση. Έχει ένα γιο και ζει στην Αθήνα.

Τα ποιήματα του «αποκλίνοντος άστεως» απαρτίζουν μια ρεαλιστική πόλη με οδοδείκτες συμβόλων για μια έξοδο στη λύτρωση, αλλά οι δρόμοι κλειστοί…

News Room «Κέρδος» με πληροφόρηση από το ΑΠΕ - ΑΜΠ

Κέρδος  


Ανάμεσα στα 90 καλύτερα βιβλία του 2013 το Αποκλίνον άστυ

Διαβάστε περισσότερα...


Ποιήματα από τον σκηνοθέτη Μιχάλη Παπανικολάου

"Αποκλίνον άστυ" τιτλοφορεί το έβδομο ποιητικό του βιβλίο ο Μιχάλης Παπανικολάουπου κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Φίλντισι

Όπως σημειώνει στον πρόλογο ο κορυφαίος μελετητής και ποιητής του υπερρεαλισμούΝάνος Βαλαωρίτης, ο Μιχάλης Παπανικολάου, γράφοντας από καιρό στη γλώσσα του νεοσυμβολισμού σε ελεύθερο στίχο, κινεί το πρόβλημα του χρόνου πίσω και μπροστά για να διαπιστώσει ότι φιλοσοφικά δεν υπάρχει χρόνος άλλος από αυτόν της εμπειρίας...

Διαβάστε περισσότερα...


O Μιχάλης Παπανικολάου -σκηνοθέτης, ποιητής και άλλα- αφηγείται τη ζωή του

Μεγάλωσε στην Οδό Τύχης, έκανε το πρώτο φιλμ στα 29 του, έζησε πολέμους και περιπέτειες αξέχαστες «Γεννήθηκα στον Πύργο στις 20 Οκτώβρη του πολύ παλιά. Το πατρικό μου βρισκόταν στην οδό Τύχης. Δεν υπάρχει πια. Το σπίτι. Η οδός είναι εκεί, την περνάς – δεν την περνάς... Υπερηφανεύομαι λίγο να πιστεύω ότι την ιδεολογία μου την επέλεξα, δεν την κληρονόμησα. Ο πατέρας μου ήταν δεξιός. Κι όταν του λέγανε ότι ζει σαν κομμουνιστής εκνευριζόταν αφόρητα. Ήταν ανώτερος υπάλληλος στον ΑΣΟ - Αυτόνομος Σταφιδικός Οργανισμός. Δεν υπάρχει πια. Αν τον θυμόμαστε, απ' τα σταυρόλεξα. Τότε, γινόταν μεγάλη εξαγωγή σταφίδας, στην Αγγλία κυρίως που τρώγανε πολλή πουτίγκα. Δεν γίνεται πουτίγκα χωρίς...

Διαβάστε περισσότερα...


«Αποκλίνον άστυ», το νέο βιβλίο του Μιχάλη Παπανικολάου


Τον τίτλο «Αποκλίνον άστυ» φέρει το έβδομο ποιητικό βιβλίο του γνωστού σκηνοθέτη Μιχάλη Παπανικολάου, το οποίο κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Φίλντισι.

Όπως σημειώνει στον πρόλογο ο κορυφαίος μελετητής και ποιητής του υπερρεαλισμού Νάνος Βαλαωρίτης, ο Μιχάλης Παπανικολάου, γράφοντας από καιρό στη γλώσσα του νεοσυμβολισμού σε ελεύθερο στίχο, κινεί το πρόβλημα του χρόνου πίσω και μπροστά για να διαπιστώσει ότι φιλοσοφικά δεν υπάρχει χρόνος...

Διαβάστε περισσότερα...


Παρουσιάσεις

Βίντεο για το βιβλίο

Το προφίλ του συγγραφέα στο facebook
Άνοιγμα σελίδας σε νέο παράθυρο

 

 
Μιχάλης Παπανικολάου
 
Αποκλίνον άστυ
 
 

Κυκλοφόρησε η έβδομη ποιητική συλλογή του γνωστού σκηνοθέτη Μιχάλη Παπανικολάου. Στον Πρόλογο του βιβλίου ο Νάνος Βαλαωρίτης γράφει:
«Ο Μιχάλης Παπανικολάου σκηνοθέτης και ποιητής, γράφει από καιρό μια ποίηση στη γλώσσα και την τεχνική του νεοσυμβολισμού, που κατάγε­ται από τον Καρυωτάκη και τον Ουράνη, αλλά σε ελεύθερο στίχο, όπου κινεί το πρόβλημα του χρόνου πίσω και μπροστά για να διαπιστώσει ότι φιλοσο­φικά δεν υπάρχει χρόνος άλλος από αυτόν της εμπειρίας.»

 

(Ένα απόσπασμα από την έκδοση)

ΙΣΚΙΟΙ

Χτες βράδυ ίσκιοι μπήκαν κρυφά στο σπίτι, βγήκαν ξαφνικά μες απ τους τοίχους ψιθυρίζοντας. Κρατούσα την ανάσα-μου μην και μ ακούσουν και φύγουν. Να, τώρα περιεργάζονται τους πίνακες τα βιβλία κάποιες φωτογραφίες πεθαμένων ανοίγουν το ψυγείο ξαπλώνουν στους καναπέδες πίνουν μπίρες σιγοτραγουδούν γελάνε. Ξάφνου σηκώνεται ένας ψηλός λεβέντης κι αρχίζει ένα ζεϊμπέκικο οι άλλοι κρατούν το ρυθμό με παλαμάκια.
Ο χορός σιγά-σιγά καταλαγιάζει, οι χειροκροτητές ησυχάζουν ηρεμούν σαν να πέφτουν σε συλλογισμό. Ο χορευτής σαν χαμένος σέρνεται περιφέροντας τα μάτια- του στους τοίχους και στα έπιπλα με τις φωτογραφίες, σταματά σε μια, ακινητεί ώρα πολύ υπνωτισμένος ύστερα κλαίει, ο ήχος επανέρχεται γεμίζει το σπίτι αναφιλητά, οι άλλοι τρέχουν τον αγκαλιάζουν τον παρηγορούν αποχωρούν όλοι μαζί αγκαλιασμένοι ήσυχα χωρίς ψιθύρους χάνονται ίδια κρυφά όπως ήρθαν μες απ τους τοίχους που τους απορροφούν κι εγώ μένω λυπημένος μέχρι σήμερα το πρωί που βλέπω στον τοίχο τη φωτογραφία του πεθαμένου-μου πατέρα δακρυσμένη.
Ιούνιος 2008

«Στα καινούργια του ποιήματα ο χρόνος κυλάει ασταμάτητα, γεμάτος πόνο, θλίψη και μελαγχολία σ' ένα συναισθηματικό και αυτοβιογραφικό πο­τάμι όπου όλα παρασύρονται φίρδην μίγδην, εμπειρίες σκηνές αναμνήσεις και περιγραφές από τη σημερινή ζοφερή πραγματικότητα.
Στα ποιήματα αυτά το όνειρο ενός καλύτερου αύριο μοιάζει να απο­μακρύνεται, καθώς με πικρία διαπιστώνονται αλλαγμένες νοοτροπίες, αλλά και μια απουσία ιδεολογιών με πολύ λίγα διαλείμματα χαράς, κάτι πού είναι εγγενής τόπος έκφρασης της νεοελληνικής ποίησης.» (από τον Πρόλογο του Νάνου Βαλαωρίτη)

Αριθμός σελίδων: 72
ISBN: 978-618-80631-3-6
Ημερομηνία έκδοσης: Ιούλιος 2013
Δέσιμο: Μαλακό εξώφυλλο
Διαστάσεις: 17x24

 

   
Λιαν. τιμή: 10,65 Ευρώ
Τιμή web 9,59 Ευρώ